[medyadan] [Akşit'in konuşması])

Salonda bulunan insanlar, kadın, erkek, yaşlı, genç, çoluk, çocuk, ayağa kalkmışlar, 10. yıl marşı eşliğinde alkışla tempo tutuyorlar.

Onlara yapılan haksızlıklar çatık kaşlarından belli.
Kızgınlıklarına rağmen onlar uğraşılarını en insancıl bir şekilde sevgi ile veriyorlar.
Hakları tek tek ellerinden alınan bu masum insanlar belki yorgun düşmüşler ancak yenilmemişler.
Öyle kararlılar ki belli, hiç yenilmeyecekler.

Onlar nankör değiller. Davet edilerek geldikleri ülkeye hizmet etmekten başka hiçbir niyetleri olmamış.

Onları çeşitli şekilde bölüp birbirine düşürmeye çalışanların oyununa gelmemişler.
İş işten geçti diyerek ellerini kollarını bağlayıp bir köşeye oturmamışlar.
Hollanda devletinden yardım alamadık ne yapalım diyerek kendilerini teslim etmemişler.

Yaşlı gözleri Türkçeyi ne kadar sevdiklerini anlatıyor.
Türkçenin elden gitmesiyle kendilerini yücelten birçok değerin kaybolacağını çok iyi biliyorlar.

Ülkenin her yanına yayılan bu alkışlarla diğer kentlerde yaşayan vatandaşlarımızı
“uyanın bu gafillikten” diyerek sanki azarlıyorlar.

Nijmegen Destanından

Birlik, beraberlik ve azmin zaferi
Şubat 2005, Damla Gazetesi